ODZIEŻ OCHRONNA ANTYELEKTROSTATYCZNA

 Odzież ochronna chroniąca przed wyładowaniami elektrostatycznymi różni się w zależności od materiału, z którego jest wykonana oraz powiązanej z tym rezystywności powierzchniowej. Odzież może być wykonana z materiałów jednorodnych lub niejednorodnych. Materiały te charakteryzują się tym, że właściwości elektryczne ich składników (nitek, warstw) nie różnią się od siebie w sposób zasadniczy lub zawierają mieszaninę przewodzących włókien. Tkaniny niejednorodne charakteryzują już inne właściwości. Zawierają one niewielkie ilości włókien przewodzących, które są rozmieszczone równomiernie lub są powleczone lub laminowane.

Właściwości obu składników różnią się od siebie. Materiały niejednorodne ze specjalnymi włóknami przewodzącymi ładunki elektryczne muszą charakteryzować się taką samą rezystywnością powierzchniową jak materiały jednorodne. Nitki przewodzące tworzą na tkaninie siatkę, a odstępy między włóknami nie powinny być większe niż 1 cm. Odzież ochronna antyelektrostatyczna może występować w wersji jedno- lub dwuczęściowej. Powinna ona jednak zawsze okrywać tułów, ramiona i nogi. Ważne jest, aby była tak zaprojektowana, żeby umożliwiała odprowadzanie ładunku poprzez część ubrania oraz zapewniała bezpośredni kontakt ze skórą przewodzącego komponentu w materiale odzieży, np. na szyi i nadgarstkach. Mogą to być również zakończenia ubrania, np. na rękawach, nogawkach spodni czy kołnierzu. Warto pamiętać, że szerokość odsłoniętych powierzchni elementów wykończeniowych (np. zamków) powinna być mniejsza niż 1 cm. Jeśli przewodzący element ubrania nie może kontaktować się ze skórą, to wówczas powinien zostać bezpośrednio uziemiony.