ODZIEŻ CHEMOOCHRONNA

Odzież chemoochronna ma za zadanie zapewnić ochronę skóry pracownika przed kontaktem ze szkodliwymi substancjami chemicznymi: kwasami, zasadami, ługami, olejami, lakierami itp. Są to często zagrożenia bardzo poważne, mogące spowodować trwałe uszkodzenie ciała lub nawet śmierć. Zapewnia ona ochronę przed chemikaliami w różnych formach: gazów, cieczy, oparów i pyłów. Przy doborze odzieży chemoochronnej należy wziąć pod uwagę rodzaj szkodliwego czynnika chemicznego, jego stężenie oraz intensywność działania. Do dyspozycji mamy odzież ochronną długotrwałego użytku oraz odzież jednorazową. Odzież do użytku krótkotrwałego (jednorazowego) produkowana jest z włóknin i folii, natomiast ubrania do użytku długotrwałego z tkanin powlekanych i impregnowanych. Należy jednak pamiętać, że ubrania te tracą swoje właściwości ochronne po określonej liczbie prań. Przy podziale odzieży ochronnej bierze się pod uwagę stan skupienia szkodliwego czynnika oraz intensywność jego działania na odzież.

Normy europejskie przyjęły następujący podział:

• typ 1 i 2 - Odzież gazoszczelna chroniąca przed działaniem substancji chemicznych w postaci gazów, par, cieczy i drobnych cząstek stałych (PN-EN 943-1 i PN-EN 943-2),
• typ 3 - Odzież chroniąca przed działaniem strumienia cieczy (PN-EN 463),
• typ 4 - Odzież chroniąca przed działaniem rozpylonej cieczy (PN-EN 468),
• typ 5 - Odzież chroniąca przed pyłami, w tym także dla piaskarzy (PN-EN 13982-1, PN-90/P-04996),
• typ 6 - Odzież chroniąca przed opryskaniem cieczą (prEN 13034).

Odzież chemoochronną zwyczajowo dzieli się również ze względu na rodzaj substancji chemicznej, przed którą ma chronić. Wyróżnia się więc odzież chroniącą przed:

• kwasami i zasadami nieorganicznymi (kwasem solnym, siarkowym i azotowym, zasadą sodową i potasową),
• kwasami organicznymi (octowym, mlekowym, mrówkowym),
• olejami (zwierzęcymi i roślinnymi, mineralnymi),
• środkami ochrony roślin,
• farbami i lakierami,
• rozpuszczalnikami organicznymi (benzen, aceton, toluen).